Novela de xadrez

Por pequenos indicios decateime, con preocupación, de que o meu cerebro estaba trastornándose. Ao principio aínda mantiña clareza interior durante os interrogatorios, pensaba todo o que declaraba con moita tranquilidade: aquel xeito de pensar por duplicado (o que debía dicir e o que non) aínda funcionara. Agora prendía na fala ao articular as frases máis sinxelas, porque ao tempo que falaba ficaba hipnotizado ollando a pluma que se deslizaba sobre o papel e anotaba o que eu dicía, como se eu mesmo quixese ir detrás das miñas palabras. Sentía que me fallaban as forzas, sentía cada vez máis preto o intre no que, para salvarme, diría todo o que sabía e se cadra algo máis, pois, para librarme da asfixia deste nada, delataría doce persoas e os seus segredos, aínda que o único que conseguise con iso fose un pequeno respiro. 

As novelas escritas arredor da Segunda Guerra Mundial copan as estanterías das librarías e das bibliotecas. Moitas delas convertíronse en clásicos e/ou supervendas, como O  diario de Ana Frank ou O neno do pixama a raias, por mor do furor que existe na sociedade por descubrir os segredos dese intrigante e nefasto período de tempo. Entre todas esas obras unha destaca por riba de todo, non só pola súa calidade literaria e pola persoa que está tras a máquina de escribir, senón pola forma na que todo ese horror é narrado a través dun pretexto para chegar todavía mellor á persoa lectora. Esa obra é a breve pero intensa Novela de xadrez, escrita por Stefan Zweig e publicada de forma póstuma tras o seu suicidio.

Se pechasemos os ollos e tentasemos evocar na mente unha imaxe que teñamos na retina sobre o Holocausto (ben extraídas de libros, ben de filmes), non serían poucas as persoas que visualizasen un campo de concentración. Mais, tal e como retrata Zweig no seu libro, a tortura psicóloxica inflixida polo réxime nazi chegou a extremos que non somos quen de concibir, e que sobre todo, non acadaron tanta difusión entre a poboación, polo que supoñen unha mancha gris no ideario colectivo da nosa sociedade.

Unha noite de inverno na que os dous compañeiros de xogo andaban concentrados na partida diaria, comezou a chegar desde o camiño da aldea o son, cada vez máis forte, das campaíñas dunha zorra. Un labrego, coa boina cuberta de neve, irrompeu bruscamente no cuarto: a súa nai xacía no leito de morte e pregáballe ao crego que se apresurase para administrarlle a tempo a extrema unción. Alá o seguiu o crego sen perder un minuto. O brigada xendarme, quen aínda non rematara a cervexa, preneu outra pipa para a marcha e dispoñíase a calzar as pesadas botas de cana alta cando se decatou da impasibilidade coa que Mirko fitaba para o taboleiro coa partida empezada.

-Que dis? Apetéceche terminala?

O campión mundial de xadrez, Mirko Czentovic, viaxa nun barco ao mesmo tempo que o narrador en primeira persoa. Tras o reto de varios afeccionados, un misterioso pasaxeiro, Dr. B, vence nunha partida a Czentovic. É así como descubrimos a historia detrás do xogo que é que Dr. B. foi detido pola administración de Hitler e enviado a un cuarto baleiro coa compaña de si mesmo, co obxectivo de que a soidade faga mella nel e dese modo dé información de interese. Tras varios meses de aillamento e rozando os límites da tolemia, consegue un libro con partidas de xadrez e as recrea cal vía de escape, mais caendo nun terrible trauma e obsesión insá arredor do xogo.

O austríaco amosa nesta obra as caras máis crueis do Terceiro Reich, e deste modo, consegue, ata que unha teña un lixeiro pavor cara este noble xogo.

 

Por Daniel Chapela

Ficha técnica

978849454119.JPG

 

Título: Novela de xadrez

Autor: Stefan Zweig

Tradutoras: Patricia Buxán e Saleta Fernández

Editorial: Irmás Cartoné

Ano de publicación: 2018

Número de páxinas: 81

 

 

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

Blog en WordPress.com.

Subir ↑

%d bloggers like this: